Expeditie Natuurpunt: de Vlaamse Primitieven op oefenrit

  • De kaarten worden bestudeerd.

De kaarten zijn bestudeerd, de route uitgetekend, de etappes vastgelegd …Het wordt deze keer een echte “Extreme” Expeditie. De rit van Groningen naar Mechelen wordt geen zondagsritje,  trainen zal geen overbodige luxe zijn! Een eerste oefenrit maakten we op 1 april. Afspraak was bij Karel om 9 u. Koen en ikzelf vertrokken een half uurtje vroeger om zeker op tijd te zijn, maar wat een misrekening: door de schrale oostenwind zouden we zeker twintig minuten te laat zijn. Van een goed begin gesproken. Daarbij: op deze de eerste dag van de zomertijd dus viel ons vertrek eigenlijk om 7.30 u wintertijd, en dat voelden we goed aan onze handen. Halfweg moest ik toch handschoenen aandoen. 

Ten huize Karel warmden we wat op en dan ging het richting het bos van Russ. Na een rondleiding en een uiteenzetting van zijn plannen om het bos ecologisch om te vormen, werd het startschot gegeven door onze Karel. Die vond dat het nu tijd was voor actie.
Zo gezegd, zo gedaan. Op de fietsknooppuntenkaart van Russ vonden we een rustige weg richting Schipdonkkanaal. Al vlug verliep onze rit langs het jaagpad: aangenaam fietsen. Hoewel: de koude wind trainde ons stevig op “wind op kop”. De kans zit er trouwens dik in dat onze reis vanuit Groningen steeds tegen wind zal verlopen. De wind komt nu eenmaal veelal uit het zuidwesten en Groningen ligt ongeveer in het noordoosten ten opzicht van Mechelen. Dus dit was alvast een goede kennismaking.

Toch was het tempo redelijk fel, want Karel, op kop,  hield het tempo rond 22 km per uur. Hij was de enige met een kilometerteller op de fiets, dus kreeg hij de eer om kop te trekken, tegen de wind in. Koen reed grotendeels naast Karel en ik en Russ schuilden min of meer in het wiel van onze koptrekkers.                             

Tegen de middag werd het gelukkig iets warmer en dronken we wat Epo, in de vorm van een streekbiertje op een terras, waar we helaas onze boterhammen niet op mochten eten. “Kan ik mij niet permitteren tegenover de andere klanten” was het antwoord, al zaten wij daar op een maandagmiddag helemaal alleen. Enfin, de boterhammen werden dan maar iets verder op een picknickbank naar binnen gewerkt en hup, daar bolden we verder langs het kanaal.

Op het water lagen veel kuifeenden en futen en verder hoorden we voor de eerste keer een zwartkop zingen. Vanuit de populieren langs het jaagpad hoorden we boomklever en boomkruiper. 

Na de middag boog het kanaal stilaan uit de wind tot we uiteindelijk aan de kruising kwamen met het kanaal Oostende-Gent. Uiteraard kozen we voor richting Oostende. Nu werd het tempo nog hoger, want met de wind in de rug en een heerlijk zonnetje kon de pret niet op.Ergens halfweg was de weg versperd door wegenwerken. Ook dat hield ons niet tegen en na wat veldrijkunsten à la Klietenklievers, vonden we de weg verder richting Moerbrugge.

Daar verliet onze Karel de groep en reden we met drieën verder. Aan de Warandeputten hielden we even halt en kregen we vanuit de kijkhut een prachtige tafereel te zien: een ijsvogel vloog heen en weer over het water en dook om de haverklap in het water. Met de verrekijker van Koen natuurlijk een toffe belevenis. Aan Steenbrugge verliet ook Russ ons op weg naar zijn huis terwijl Koen en ikzelf lustig verder reden tot onze cirkel rond was en elk moe maar voldaan huiswaarts fietste.

Op naar de volgende oefenrit.

Stefaan Verplancke